İletişimsizlik...

İzmir Engelliler derneğinin, engelliler yararına yaptığı dergi satışı için bir genç irisiyle bugün muhatap oldum.Arkadaşım bi saniye dedi durdurdu beni.Dedim sana bi ! saniye kardeşim yeter bugün kaçıncı kişisin bana dergi satmak isteyen,şimdi sen susacaksın ben konuşacam senin ne yapmak istediğinin ben farkındayım şimdi sus beni dinle dedim tamam abi dedi :)Türkiye'de kaç tane engelli insan var? diye sordum,cevap:dıtttttttttt,peki İzmir'de kaç tane engelli insan var?diye sordum cevap:dıtttttttt Devlet engellilere ve onlara bakanlara ne kadar aylık veriyor dedim?cevap:dıttttttt bu işi gönüllü mü yapıyorsun?dedim evet abi dedi.Ben senin samimiyetine inanmıyorum dedim,ve sen beni asla inandıramazsın dedim,neden abi ya!bak kardeşim bir kere kıyafetin bu işin için hiç uygun değil(pantolon düşük bel ve yırtık orası burası,saçlar abartılı göğe doğru almış başını gidiyor,ayakkabı Allah'a emanet)beni yanlış anlama sana bunları giyme demiyorum,bunları giymene de karşı değilim fakat insanları samimiyet konusunda böyle giyerek inandıramazsın!yaptığın iş ciddi,onun için kıyafetin,konuşman,duruşunda ciddi olması lazım,giysen şöyle güzel bir takım elbise,saçlar subay tıraşı:) boynuna assan yaka kartını bana abi! diye değil de beyefendi desen bende senin ciddiyetini anlasam görsem güzel olmaz mı?dedim bak bunlar ıvır zıvır pantolon saç baş,ama en önemlisi engellilerle ilgili bir çalışma yapacaksın ve sen Türkiye'de ve İzmir'de ne kadar engelli olduğunu bilmeyeceksin?Öncelikle bunları bilmen öngörülmez mi?Haklısın abi dedi.Dedim abi değil BEYEFENDİ :) Kendimle ne kadar gurur duysam az (!).